61 - خداوند كسى است كه شب را براى شما آفريد تا در آن بياسائيد ، و روز را روشنى بخش قرار داد ، خداوند نسبت به مردم صاحب فضل و كرم است هر چند اكثر مردم شكرگزارى نمىكنند . 62 - اين است خداوند پروردگار شما كه آفريننده همه چيز است ، هيچ معبودى جز او نيست ، با اينحال چگونه از راه حق منحرف مىشويد ؟ ! 63 - اينچنين كسانى كه آيات خدا را انكار مىكردند منحرف مىشوند . تفسير : مرا بخوانيد تا اجابت كنم ! از آنجا كه در آيات گذشته تهديداتى نسبت به افراد بىايمان و متكبر و مغرور آمده بود ، در اين آيات آن را با لطف و مهربانى مىآميزد ، و آغوش رحمتش را به روى توبه كنندگان مىگشايد ، نخست مىگويد : « پروردگار شما گفته است كه مرا بخوانيد تا دعاى شما را اجابت كنم » ( * ( وَقالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ) * ) . بسيارى از مفسران دعا و خواندن را در اينجا به همان معنى معروفش تفسير كرده‌اند ، و جمله « * ( أَسْتَجِبْ لَكُمْ ) * » و همچنين روايات متعددى كه در ذيل اين آيه در زمينه دعا و ثوابهاى آن آمده است ، و بعدا به آن اشاره خواهيم كرد ، نيز شاهد همين معنى است . در حالى كه بعضى ديگر به پيروى از « ابن عباس » مفسر معروف احتمال داده‌اند كه « دعا » در اينجا به معنى توحيد و عبادت پروردگار است ، يعنى « مرا بپرستيد و به وحدانيتم اقرار كنيد » ولى ظاهر همان تفسير اول است . به هر حال از آيه فوق چند نكته استفاده مىشود : 1 - دعا كردن محبوب الهى و خواست خود او است . 2 - بعد از دعا وعده اجابت داده شده است ، ولى مىدانيم اين وعده وعده اى است مشروط ، و نه مطلق ، دعائى به هدف اجابت مىرسد كه شرائط لازم در « دعا »